Ο αυστριακός νόμος κατά του ξεπλύματος χρήματος δεν είναι σύμφωνος με την ΕΕ

Λουξεμβούργο (APA) – Οι διατάξεις του αυστριακού δικαίου σχετικά με την ευθύνη νομικών προσώπων για παραβάσεις των κανονισμών κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και σχετικά με τις καθορισμένες προθεσμίες παραγραφής είναι, σύμφωνα με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), μόνο μερικώς συμβατές με το δίκαιο της ΕΕ. Όσον αφορά τις προθεσμίες παραγραφής, το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει αντιφάσεις με την οδηγία της ΕΕ για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, ωστόσο διαπιστώνει αντιφάσεις όσον αφορά την ευθύνη των νομικών προσώπων, αναφέρεται την Πέμπτη στην απόφαση (υπόθεση C 291/24).

Το υπόβαθρο της απόφασης είναι ότι η αυστριακή Αρχή Χρηματοπιστωτικής Αγοράς (FMA) επέβαλε κύρωση κατά της Steiermärkische Bank und Sparkassen AG λόγω παραβίασης υποχρεώσεων επιμέλειας. Η Steiermärkische Bank κατέθεσε στη συνέχεια, μαζί με δύο φυσικά πρόσωπα, προσφυγή στο αυστριακό Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο (BVwG).

Το αυστριακό Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο είχε αμφιβολίες κατά πόσον οι απαιτήσεις που ορίζονται στον νόμο περί νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες στον χρηματοπιστωτικό τομέα, οι οποίες συνδέουν την ευθύνη ενός νομικού προσώπου με την ευθύνη ενός ταυτοποιημένου φυσικού προσώπου, παραβιάζουν τους κανονισμούς της ΕΕ για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Πέραν αυτού, ήταν αβέβαιο αν οι προθεσμίες παραγραφής που ορίζονται στον νόμο περί νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες στον χρηματοπιστωτικό τομέα είναι συμβατές με το δίκαιο της Ένωσης.

Διατάξεις ευθύνης νομικών προσώπων αντίθετες προς το δίκαιο της ΕΕ

Το ΔΕΕ υποστηρίζει ότι, σε περίπτωση παράβασης από νομικό πρόσωπο, δεν είναι υποχρεωτικά αναγκαίο να έχει προηγουμένως αποδοθεί σε φυσικό πρόσωπο επίσημη ιδιότητα διαδίκου ως κατηγορουμένου. Όπως αναφέρεται στην απόφαση: «Αντιθέτως, η ευθύνη των φυσικών προσώπων κατά το εθνικό δίκαιο είναι μόνο παρεπόμενη και συμπληρώνει την ευθύνη του οικείου νομικού προσώπου». Επίσης, δεν είναι αναγκαίο το φυσικό πρόσωπο να κατονομάζεται ονομαστικά ως υπεύθυνο. Ο εθνικός νόμος αντιβαίνει έτσι στην οδηγία της ΕΕ.

Η απόφαση αντιβαίνει στο πόρισμα της γενικής εισαγγελέα Tamara Ćapeta. Η τελευταία, τον Ιούλιο 2025, δεν είχε ακόμη διαπιστώσει αντίφαση μεταξύ των εθνικών διατάξεων και του δικαίου της Ένωσης.

Αντιθέτως, το ΔΕΕ δεν διαπιστώνει προβλήματα με τις προθεσμίες παραγραφής που ορίζονται στο αυστριακό δίκαιο. Το εθνικό δίκαιο προβλέπει παραγραφή της δίωξης τρία έτη μετά τη λήξη της παράβασης και παραγραφή της τιμωρητότητας μετά από πέντε έτη. (29.01.2026)